“Szok wolności” Barbara Seidler

 “Szok wolności” Barbara Seidler

Ocena: 9/10

Gatunek: publicystyka literacka / esej

Wydawnictwo: Słowo / Obraz terytoria

Wybory 4 czerwca 1989 roku w Polsce były tymi wyborami, o których mówił cały świat. Po dekadach komunistycznego ucisku, przewodniej roli partii, do wyborów stanęła opozycja i bez jednego wystrzału, bez rozlewu krwi, naród wybrał wolność i demokrację. Większość w Sejmie zdobyła Solidarność składająca się z różnych koalicjantów.

Byliśmy pierwszymi, którzy oderwali się od bloku sowieckiego.

Jak trudne było to przejęcie władzy, z iloma przeciwnościami zderzyli się nowi politycy, którzy wtedy weszli do Sejmu przypomni nam Barbara Seidler, która przez wiele lat była dziennikarką i sprawozdawczynią sejmową. Na jej oczach nastąpiła zmiana, upadł komunizm i rozpoczął się trudny proces przemiany.

Polska w tym czasie walczyła z gigantyczną inflacją i olbrzymim zadłużeniem, pauperyzacją społeczeństwa, starym systemem centralnego planowania gospodarki, monopolistami oraz wieloma innymi jakże palącymi problemami. Politykę należało zacząć budować od nowa. 

“Młodzi” politycy nie mieli skąd czerpać wiedzy na temat zasad demokracji, działania prawa w nowym systemie, zasad ekonomii kapitalizmu, niezależnej prasy, prywatyzacji przedsiębiorstw. Wielu z nich kilka lat spędziło w więzieniach, większość nie miała okazji studiować na zachodnich uczelniach, a wiedza tam zdobyta mogłaby być bardzo pomocna. 

X kadencja sejmu była najbardziej pracowitą i najintensywniejszą kadencją od czasu drugiej Wojny Światowej, aż po dzisiejsze czasy. Wielu spraw nie udało się załatwić, wiele zagadnień patrząc na nie z dzisiejszej perspektywy problemów trzeba było rozwiązać inaczej, lepiej. Jednak trzeba powiedzieć, że to co się dokonało po 4 czerwca 1989 roku, było historyczne i heroiczne.

Znamienne jest to, że po 34 latach, 15 października 2023 wybraliśmy posłów i senatorów również na X kadencję Sejmu, która też będzie musiała odbudować zasady demokracji zdeptane przez rządy PiSu, rozliczyć poprzednią władzę, zrównoważyć budżet, przywrócić prawo i spróbować scalić skłócony naród. 

Czy tym razem będzie ciut łatwiej? Czas pokaże.

“Sejm wita. Czyli czego nie mówią wam politycy” Radomir Wit

“Sejm wita. Czyli czego nie mówią wam politycy” Radomir Wit

Ocena: 10/10

Gatunek: publicystyka literacka, esej

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Jak to się stało, że sędzia Tuleja trafił na czarną listę PiS? Dlaczego chciano wyrzucić dziennikarzy z Sejmu i kto pierwszy zaproponował takie posunięcie? Dlaczego w ostatnich latach dziennikarzom nie udaje się przeprowadzić żadnej spontanicznej rozmowy z posłami PiS-u lub rozmowa odbywa się jedynie z ich plecami? Dlaczego ze strony Rządu wypływają jedynie oficjalne komunikaty przygotowane przez sztab PR-owych specjalistów, a na ekranach nie zobaczymy debaty, czy konferencji prasowej bez odbierania głosu dziennikarzom? Jakże możliwe jest wypuszczanie przez parlament ustaw, które od samego początku są prawnymi bublami? Czy posłowie PiS-u wierzą w to co głosi linia partii? Czy odpowiada im takie posłuszeństwo, czy może zgoda na akceptację chorych pomysłów ma po prostu swoją cenę, którą są skłonni zaakceptować? 

Radomir Wit dzieli się z czytelnikami swoimi wieloletnimi obserwacjami reportera politycznego i korespondenta sejmowego, oprowadza po Sejmie, hotelu i restauracji sejmowych, opisuje w jakich warunkach pracują korespondenci sejmowi.

Do rozmowy zaprosił innych sejmowych dziennikarzy i korespondentów Justynę Dobrosz-Oracz, Katarzynę Kolendę-Zalewską, Rocha Kowalskiego, Patryka Michalskiego i Karolinę Lewicką.

Bardzo ciekawa lektura, od której nie można się oderwać.

“Stówka” Anna Dziewit-Meller, Justyna Sobolewska

“Stówka” Anna Dziewit-Meller, Justyna Sobolewska

Ocena: 9/10

Gatunek: publicystyka literacka, esej

Wydawnictwo: OsnoVa

Jeśli lubicie zaglądać na półki z książkami znajomych i przyjaciół porównując gusta czytelnicze, to ta pozycja na pewno Was nie zawiedzie.

Anna Dziewit - Meller i Justyna Sobolewska dzielą się z czytelnikami swoim literackim światem, książkami, które towarzyszyły im od najmłodszych lat, które wywarły na nie największy wpływ, i do których lubią wracać. 

Autorki podzieliły książkę na cztery życiowe etapy. W dwóch pierwszych rozdziałach “Dzieciństwo” i “Szkoła” nasze drogi czytelnicze przebiegały bardzo podobnie i odnalazłam w nich moje własne dziecięce zachwyty nad lekturami.

Na “Studiach” i w “Dorosłości” nasze gusta czytelnicze, zapewne z powodu wyboru innych dróg studenckich, były już bardzo rozbieżne.

Mój największy zachwyt budziły anegdoty o autorach i okoliczności powstania książek. 

Gdyby “Stówka” powstała wiele lat temu, w szkolnych czasach, mam wrażenie, że moje spojrzenie na część czytanych lektur, byłoby zupełnie inne, szersze, bogatsze i niektóre odebrałabym w zupełnie inny sposób.